• دردهای سرطانی

    دردهای سرطانی

    درد چيست؟

    درد حس ناخوشايندی است که موجب رنجش يا آزار بدن يا مغز می شود.درد به خودی خود باعث آسيب رساندن به فرد شده و باعث سختی در فعاليت و احساس خستگی می گردد.درد ممکن است ناشی از سرطان يا بسياری از بيماريهای حاد يا مزمن باشد و قادراست تمام وجوه زندگی بيمار اعم از فيزيولوژيک ، احساسی و حتی معنوی وی را تحت تاثير قرار دهد.

    چرا از درد می ترسيم؟

    حقيقت اين است که تمامی بيماران سرطانی درد را تجربه نمی کنند ولی بسياری از اين بيماران با ترس از درد زندگی می کنند.چراکه از عدم کنترل کافی درد و عوارض خطرناک داروها نگرانند.اينجاست که اثرات منفی ترس از درد به آثار مخرب خود درد اضافه می شود.بنابراين مهم است که بيمار در مورد دردهايش و ترسش از درد با تيم درمانی صحبت کند و پاسخ مناسب دريافت نمايد.

    بيمار چگونه می تواند به کنترل درد خود کمک کند؟

    کنترل خوب درد نيازمند ارتباط خوب ميان بيمار ، پرسنل درمانی و همراهان بيمار است.بنابراين ضروری است بيمار اطلاعات کامل و دقيقي در مورد درد خود بدهد.گاهی برخی بيماران به علل زير درد کمتری از آنچه تجربه می کنند را گزارش می دهند:

    1) بيمار دوست ندارد ضعِف و ناتوان به نظر برسد. به عبارتی بعضي از بيماران به دليل اعتقادات مذهبی يا فرهنگی وجود درد را نوعی امتحان الهی يا سرنوشت و تقدير خود می دانند و معتقدند که نبايد در برابر آن تسليم شوند.اين درحالی است که در هيچ مذهب يا فرهنگی استفاده از داروها جهت کاهش درد نهی نشده است.

    2) بيمار افزايش درد را نشانه وخيم شدن بيماری خود می داند.بيان کردن ترسها و نگرانيها با تيم درمانی موجب کاهش آنها خواهد شد و حتی در مواردی که شرايط بيمار وخيم باشد ، صحبت کردن در مورد آن باعث کاهش اضطراب وی می گردد.

    3) بيمار فکر ميکند نکته قابل ذکری در مورد دردش وجود ندارد و اين درحالی است که برنامه کنترل درد براساس شرايط بيمار تنظيم شده و طبق نيازهای وی تغيير خواهد کرد.

    4) بيمار از اين هراس دارد که درصورت استفاده از مسکن های قوی در آينده چيزی برای کنترل کافی دردهايش وجود نداشته باشد.ولی بايد توجه داشت با توجه به وجود انواع داروها و روشهای مداخله ای هيچگونه محدوديتی برای کنترل درد بيماران وجود ندارد.

    درد چگونه کنترل می شود؟

    اساس درمان درد داروها هستند که به دو دسته عمده مسکنهای ضعيف مثل آسپرين و استامينوفن و مسکنهای

    متوسط و قوی مثل انواع مخدرها تقسيم می شوند.داروهای ضدالتهاب ، ضدافسردگی و کورتونها نيز ممکن است در کنترل بعضی انواع درد بعنوان درمان کمکی به کار برده شوند.ترکيب صحيح داروها قسمتی از هنر يک متخصص درد است.

    در بسياری موارد نيز روشهای غير دارويی مثل جراحی ، پرتودرمانی ويا روشهای مداخله ای مثل بلوکهای عصبی با داروهای بيحسی يا سوزاندن عصبها با داروهايی مثل الکل يا فنل يا دستگاههای مخصوص می تواند در کنترل درد بيماران سرطانی کمک کننده باشد.

    وقتی برای بيمار دارويی تجويز می شود بايد به طور منظم و سرساعت مصرف کند نه اينکه صبر کند تا درد به سراغش بيايد سپس دارو را مصرف کند چراکه برنامه درمانی معمولا طوری تنظيم می شود که از ايجاد درد جلوگيری کند نه اينکه آن را درمان کند.چون اين نوع درد تمايل به مزمن شدن داشته و کنترل آن مشکل تر است.

    Leave a reply →

پاسخ

انصراف

Photostream